Wies groeit, trainers sturen: samen naar de top in het volleybal

Soms lijkt het alsof een sportbelofte er plots staat. Maar achter elke stap vooruit schuilen jaren van training, begeleiding en vertrouwen. Dat weet ook Wies Schoonis, die in haar thuishaven, stad Geel,  werd uitgeroepen tot sportbelofte van het jaar.

Die erkenning komt er niet zomaar. Wies bleef hard werken, ook op momenten dat het moeilijker ging. “In 2023 verloor ik een jaar lang mijn topsportstatuut. Dat was niet gemakkelijk, maar ik ben blijven trainen en in mezelf blijven geloven.” Die volharding loonde. Ondertussen heeft ze opnieuw haar plaats verdiend en speelt ze als eerste libero bij de nationale selectie U18.

Met die nationale ploeg kende ze al een mooi internationaal moment. “Afgelopen zomer behaalden we met de selectie een tweede plaats op het WEVZA-toernooi in Portugal, waar we speelden tegen landen als Italië, Portugal en Spanje.” Intussen kijkt het team alweer vooruit. “We werken nu toe naar de kwalificatiecampagne voor het EK U18 in 2026.”

“Jo, mijn trainer voordat ik naar de topsportschool ging, is altijd in mij blijven geloven. Hij zag mijn talent en heeft me enorm geholpen om sterker te worden als speelster.”

Ook op clubniveau blijft Wies groeien. Ze maakt deel uit van de topsportschool in Vilvoorde, waar sport en studie hand in hand gaan. “Met onze ploeg zijn we kampioen geworden in de competitie van het seizoen 2024-2025. Dat is best uitzonderlijk, want het belangrijkste doel van de topsportschool is vooral om te leren en onszelf te ontwikkelen als spelers. Winnen staat normaal niet centraal.”

Het leven aan de topsportschool vraagt veel inzet. “Door de week verblijven we samen op internaat in Vilvoorde en trainen we dagelijks. Alles is erop gericht om ons sportief verder te ontwikkelen.”

Wat Wies het mooiste vindt aan volleybal, heeft alles met het team te maken. “Het leukste aan volleybal is het groepsgevoel. Iedereen vecht voor elkaar en samen werk je naar één doel toe. Het geeft enorm veel voldoening wanneer je samen een sterke prestatie neerzet en merkt dat al het harde werk loont.”

In haar traject speelden ook trainers een belangrijke rol. Twee coaches hebben een bijzondere plaats in haar verhaal. “Jo Wittevrongel was mijn trainer voordat ik naar de topsportschool ging. Hij is altijd in mij blijven geloven. Hij zag mijn talent en heeft me enorm geholpen om sterker te worden als speelster.”

“Yorick, mijn huidige trainer, kent mij ondertussen heel goed, zowel fysiek als mentaal. Hij weet waar mijn sterktes liggen en waar ik nog kan groeien. Hij pusht mij om mijn kwaliteiten nog beter te gebruiken en daagt mij uit op de punten waarin ik nog moet ontwikkelen.”

Vandaag werkt ze vooral samen met haar trainer van de topsportschool. “Yorick Vande Velde kent mij ondertussen heel goed, zowel fysiek als mentaal. Hij weet waar mijn sterktes liggen en waar ik nog kan groeien. Hij pusht mij om mijn kwaliteiten nog beter te gebruiken en daagt mij uit op de punten waarin ik nog moet ontwikkelen.”

Naast trainers zijn ook haar ouders een belangrijke steunpilaar. “Mijn ouders steunen mij altijd in de keuzes die ik maak. Ze staan langs de kant van het veld om mij aan te moedigen, of dat nu in België is of in het buitenland. Dat geeft mij veel vertrouwen.” Ook naast het veld zijn ze belangrijk. “Na een wedstrijd of training kan ik altijd bij hen terecht om mijn gevoelens te delen. Daardoor kan ik alles sneller een plaats geven en weer vooruitkijken.”

De topsportschool in Vilvoorde biedt Wies ondertussen een sterke omgeving om verder te groeien. “We worden er heel goed omkaderd door verschillende trainers, een kiné, een physical coach, een sportdiëtiste en een mental coach. Dat geeft veel vertrouwen. Wat ik altijd belangrijk heb gevonden, zowel vroeger bij mijn club Olvoc Olen als nu, is dat we gestimuleerd worden om het beste uit onszelf te halen, maar dat het plezier in het spel centraal blijft staan.”

Voor de toekomst heeft Wies een duidelijke wens voor de trainers met wie ze nog zal werken. “Ik hoop dat ze altijd een goede balans vinden tussen prestaties en plezier. Hard werken en gepusht worden is belangrijk, maar het plezier in de sport moet blijven.”

Ook haar persoonlijke doel staat vast. “Ik wil mij zowel sportief als mentaal blijven ontwikkelen zodat ik kan uitgroeien tot een sterke speelster. Mijn droom is om op het hoogste niveau in België of in het buitenland mijn sport te kunnen beoefenen.”

Met haar talent, doorzettingsvermogen en de steun van trainers, ouders en teamgenoten lijkt Wies alvast op het juiste pad. Samen blijven ze bouwen aan haar toekomst in het volleybal.

“Ik hoop dat mijn trainers altijd een goede balans vinden tussen prestaties en plezier. Hard werken en gepusht worden is belangrijk, maar het plezier in de sport moet blijven.”